تیم را همهجا سریع نکن؛ گلوگاه را پیدا کن
هر واحد بهرهوری خودش را بالا میبرد ولی زمان تحویل کل پروژه کم نمیشود و کارها پشت یک مرحله جمع میشوند.
اگر یک مرحله ظرفیت کل سیستم را محدود میکند، بهینهکردن بخشهای دیگر فقط صف میسازد. اول جریان کار را ببین و گلوگاه واقعی را مشخص کن.
چطور دقیقتر به موضوع نگاه کنیم؟
- مسیر کار را از درخواست تا تحویل روی یک خط ساده رسم کن.
- در هر مرحله زمان انتظار و حجم صف را نگاه کن؛ جایی که کار جمع میشود کاندید گلوگاه است.
- قبل از افزودن نیرو، ببین آیا کار غیرضروری، batch بزرگ یا تأیید اضافی گلوگاه را اشغال کرده است.
- بعد از بهبود، دوباره جریان را ببین؛ گلوگاه ممکن است به مرحله دیگری منتقل شود.
چرا این موضوع مهم است؟
خروجی سیستم با کندترین محدودیت مؤثر مهار میشود. افزایش تولید قبل از گلوگاه میتواند موجودی کار و فشار را بیشتر کند.
سؤالهایی که معمولاً بعدش پیش میآید
صف همیشه یعنی گلوگاه؟
نه؛ صف میتواند موقت یا ناشی از نوسان باشد، ولی الگوی پایدار صف سرنخ مهمی است.
آیا باید بقیه تیم بیکار بماند؟
نه؛ هدف هماهنگکردن جریان است، نه کاهش ارزش کار بخشهای دیگر.