همیشه زمان کارها را کم تخمین میزنی؟ با «زمان پایه + بافر» برنامه بده
کاری را دو ساعت تخمین میزنی و چهار ساعت طول میکشد؛ نتیجه تأخیر زنجیرهای و احساس عقبافتادگی است.
بهجای حدس از صفر، به آخرین کار مشابه نگاه کن و برای ابهام و وقفه حاشیه بگذار. تخمین خوب از تاریخچه میآید، نه خوشبینی.
چطور دقیقتر به موضوع نگاه کنیم؟
- یک نمونه مشابه قبلی پیدا کن و زمان واقعی آن را مبنا بگیر.
- کار را به 3 تا 5 بخش قابلدیدن تقسیم کن تا بازبینی، هماهنگی و ارسال فراموش نشوند.
- برای کار آشنا یک حاشیه کوچک و برای کار مبهم حاشیه بیشتری بگذار.
- بعد از اتمام، تخمین و زمان واقعی را کنار هم ثبت کن تا مدل شخصی تخمینت بهتر شود.
چرا این موضوع مهم است؟
ذهن معمولاً سناریوی بینقص را میبیند و زمان جستوجو، اصلاح، هماهنگی و وقفه را حذف میکند. مقایسه با کارهای قبلی تخمین را واقعبینانهتر میکند.
سؤالهایی که معمولاً بعدش پیش میآید
چقدر بافر کافی است؟
عدد ثابت جهانی ندارد؛ تاریخچه خودت بهتر از قانون عمومی راهنماست.
اگر کار کاملاً جدید است چه؟
آن را با یک مرحله آزمایشی کوچک شروع کن و بعد از آن تخمین بقیه را بهروز کن.