اگر فقط شب امتحان جدی میشوی، Deadline مصنوعی نساز؛ تحویلهای واقعی کوچک بساز
برنامه مطالعه مینویسی اما تا فشار امتحان نزدیک نشود شروع واقعی اتفاق نمیافتد.
بهجای اینکه فقط در تقویم بنویسی «تا شنبه فصل ۴»، برای هر بخش یک خروجی واقعی تعریف کن: آزمون ۲۰سؤالی، برگه فرمول یا توضیح صوتی پنجدقیقهای. موعد وقتی جدی میشود که چیزی قابل تحویل داشته باشد.
مرحلهبهمرحله
- امتحان را به سه تا پنج خروجی تقسیم کن، نه فقط فصلها.
- برای هر خروجی زمان تحویل نزدیک و کوتاه تعیین کن.
- نمونه خروجی را از قبل مشخص کن: مثلاً یک آزمون بدون جزوه با حداقل ۷۰٪ پاسخ درست.
- نتیجه را همان روز ثبت کن و کار بعدی را از روی خطاها انتخاب کن.
- اگر موعد را دو بار جابهجا کردی، اندازه خروجی را نصف کن نه اینکه تقویم جدید و پیچیده بسازی.
چرا این کار جواب میدهد؟
Deadline مبهم فقط تاریخ است؛ خروجی مشخص اصطکاک شروع را کم و پیشرفت را قابل مشاهده میکند.
سؤالهایی که معمولاً بعدش پیش میآید
به دوستم گزارش بدهم کمک میکند؟
اگر گزارش روی خروجی مشخص باشد میتواند مفید باشد؛ «امروز درس میخوانم» گزارش قابل سنجشی نیست.